Blog Foto

Sonbaharda savrulan bir yaprağın hüznündeyim

Kimsenin duymadığı ince bir melodim var..

Hafifçe süzülüyorum büyük hayallerimle yeredoğru..

Toprağıma kavuştum derken, eziliyorum koca ayaklar altında

Tutunduğum dalımı istiyorum

Rüzgarımı istiyorum

ama,

Duymuyorlar beni!..

Sonra yağmuru hissediyorum, beni avuturcasına

İnce ince dokunuyor, hayatı hissettirircesine

Güneş parlıyor  üstümde, tüm sıcaklığıyla..

Ve hayat,

Bitti denilen yerde bitmiyor asla…

Hayat beklemekle mi geçiyor?

Umutlar, hayaller, sevgiler, mutluluklar…

Peki ya beklettiklerimiz?

Bişeyleri hayatımızda bile bile eksik bırakırken,

beklediklerimizin gelmesi ne kadar akıllıca olabilir ki?…