Blog Foto

Kısa bir süre yokum..

Bensiz hasta olmayın.. Çiçeklere de su vermeyi unutmayın..

Buralar size emanet..

Altan sayesinde limpidd.net‘in ilk mim yazısını yazıyorum..

Konu aklımızda kalan replikler..
başlıyorum..

..

..

-Dövüş Kulübü;

“Marla damagımdaki küçük çizik dilinle oynamasan hemen geçer ama dayanamıyorsun oynuyorsun.”

(Aslında filmi sadece bi kere izledim. Begenmiştim de, ama bu söz nerde geciyor tam olarak hatırlamıyorum.. Ama bi yerde okumuştum, hoşuma da gitti.. Somra bi daha unutmadım.. )

..

-Saw;

“Yaşamanın kıymetini bilmeyenler yaşamayı hak etmezler.”

(artık klasikleşti.. )

..

- The Replacements;

” Acı geçer, kızlara yaralara bayılır, zafer sonsuza kadar sürer.. ”

..

-The Texas Chainsaw Massacre;

“Şerif sayesinde bu gece aç kalmıycaz..”

(şeriyi yemek olarak yerken söylüyordu amca.. )

..

-Kurtlar vadisi;

“Bir adamı sabah görürsem önemsemem, öğlen görürsem tesadüf derim, ama akşamda görürsem hiç düşünmem öldürürüm”

(Polat abimize aittir.. Dediği gibi de yaptı valla..)

..

Ayrıca;

Kasımda Aşk Başkadır fiminin Azerbeycan versiyonundan bi replik veriyim..

Keanu Reeves, noel baba kılığında gelir ve cuvalında ki hediyeleri Charlize Theron’a vermeye başlar.. Bulaşık makinesi verdiğinde, Charlize Theron’nun tepkisi;

” İlahi! kapgacak yuyucu aldın?”

..

bir de müfettiş Gecıt’a yeğeninin seslenmesi var;

“Gaçıt emmi”

..

Cizgi film demişken, kalimero vardı taa benim çocukluğumda.. onun da meşhur bir sözü vardır bilirsiniz..

“Ama haksızlık bu öyle değil mi”

(yıllar gecesede unutulmazlardan..

..

..

–

Böylece ilk mimi bitiriyorum .. Boşuna heveslenmeyin, kimseyi mimlemiyorum..

Özledim..

Üstünden uzun zaman geçen güzel anıları..

Geçmişimi..

Beşinci yılımı belki de..

Yaramazlıklarımı, kavgalarımı, huysuzluğumu..

Saklambaç oynamayı, seksek taşımı, şakaları, sınırsız gülmeyi..

Saçımı taramadan gezmeyi, gazoz kapağı biriktirmeyi ve bir şekerde mutlu olabilmeyi..

Babaannemi, dedemi, ilkokul öğretmenimi..

Bakkal amcayı, servis şöförümü..

Başımı okşayan o kocaman elleri..

Bayramları,

Bayram şekerlerini ve bayram sabahlarını..

Babamın yolunu beklemeyi,

Annemin beni öpmesini,

Mavi elbisemi,

Turuncu tokamı,

Susam sokağını,

Karıncalarımı,

Ballı sütü,

Hatta elmamdan cıkan yarım kurtu..

Masumluğumu

Belkide saflığı,

Çocukluğumu özledim..

Keşke hiç büyümeseye miydim?…

Ailemizin en küçük üyesine kocaman bir “hoşgeldin..”

Geçtiğimiz pazar günü yani 11 Mayıs anneler gününde, saat akşam 8:10 da dünyaya geldi.. Bence ablama en güzel “anneler günü” hediyesi oldu.. 47 cm boyunda 2.720 gr agırlıgında ufacık tefecik ama dünya tatlısı bir kız..

İki tarafta da büyük heyecen.. İlk cocuk, ilk torun ve hatta ilk torunun cocugu.. Bu iki taraf içinde böyle..

Birde babamın anneannesi, torununun torununu görmüş olucak bu vesileyle.. Daha görmedi ama görücek inşallah memlekete gidince..

E bi de ben varım işin içinde.. İlk teyze oluşum.. Çok güzelmiş. Çok farklı acayip bir heyecan var.. Zaten belli de oluyordur biraz.. “görmemişin bi yiğeni olmuş” yazısına döndü..

Ama napıyım çok seviyorum, çok mutluyum..

Bebişin bir de resmini ekledim, merak edersiniz diye.. Ama resmi tam eklemedim, nazardan korktum.. Kıyamam ben o meleğe..

İlerde farklı resimlerinide eklerim belki.. O benim küçük modelim, ne desem yapar.. Kıyamaz teyzesine..

Allah herkese benim ki gibi bi yiğen nasip etsin..

..

Ablamın dünya tatlısı bi bebişi oldu.. (ya da teyzesine öyle görünüyo )

Darısı sizin başınıza..

Sebebi ise süper şansım.. Niye böyle oluyor ki.. Neden ben?..

İstediğim gibi gitmiycek mi hiçbişey.. ):

Canım sıkılıyor.. Ağlamak istiyorum.. Cocuklugumdaki gibi avaz avaz bagırmak istiyorum..

Kendimi pek bi sıkıntılı görüyorum.. Tek tesellim “geçer” demek oluyor.. Bende geçmesini bekliyorum..

ooff’layarak puuff’layarakta yazıyorum işte..

Geçsin diye..

Bir son, bir veda olmuştu son yazım..
Ama kapanan bir yerin ardından, böyle bi güzellikle karşılaşacağım aklıma gelmezdi..
Hakkaten bitti derken herşey yeni mi başlıyor? Ve hatta daha iyisi olabiliyor..

Bu ilk yazım, ama bu yazıdan önce çok güzel bir başlangıç oldu, ben hala bunun karşılığını nasıl vericeğimi bilemiyorum..
Ama her yazımda parmaklarımdan olmasada dilimden binlerce gizli teşekkürüm olucak

Sevdim burayı, çok benimsedim..
Her baktığım da “vay be benim mi bu?” diye sorasım geliyor..
Burda yazı yazmanın bana sonsuz keyif vericeğini düşünüyorum..

Son olarak diyorum ki ;
“Yeni sulara açılıyoruz…”

Hayırlı olsun..

İyiki doğdun, iyi ki tanıştık..

Herşey için teşekkürler…